ساختار تقسیمات کشوری ایران تا پایان سال ۱۴۰۴ شامل ۳۱ استان، ۴۸۴ شهرستان، ۱٬۱۹۳ بخش، ۱٬۴۵۹ شهر و ۹۹٬۳۱۷ آبادی است. بر این اساس، بهطور متوسط در هر استان حدود ۱۶ شهرستان، ۳۸ بخش و ۴۷ شهر وجود دارد. البته توزیع شهرها میان استانها بسیار متفاوت است و عواملی مانند وسعت جغرافیایی، جمعیت، پراکندگی سکونتگاهها، سابقه شهرنشینی و تغییرات تقسیمات کشوری میتوانند بر تعداد شهرهای هر استان اثرگذار باشند.
در میان استانهای کشور، فارس با ۱۲۶ شهر بیشترین تعداد شهر را دارد و پس از آن اصفهان با ۱۱۴ شهر، خراسان رضوی با ۹۷ شهر، خوزستان با ۸۹ شهر و کرمان با ۸۵ شهر قرار گرفتهاند. در سوی دیگر، قم با ۷ شهر، البرز با ۱۸ شهر و کهگیلویه و بویراحمد با ۲۰ شهر کمترین تعداد شهر را دارند. همچنین در اطلاعات جدید، تعداد شهرهای همدان ۳۴ شهر ثبت شده است. فاصله قابل توجه میان استانها نشان میدهد که تعداد شهرها بهتنهایی شاخصی از جمعیت یا میزان شهرنشینی استان نیست و برای مقایسه دقیقتر باید در کنار متغیرهایی مانند مساحت، جمعیت، تعداد شهرستانها و الگوی پراکندگی آبادیها بررسی شود.
