ما در زندگی شراکت های بسیاری دیدیم افرادی با تعیین هدف و مقصد به سفری رفتند ناخود آگاه جمعیتی با خواست مشترک به وجود آمده است که سرنوشت مشترک دارند و باهم مشارکت می نمایند. مثل عده ای که در یک اتوبوس یا قطار و یا هواپیما به مسافرت می روند. از آنان نمی پرسند چه دین و مذهبی دارید.
گاهی عده ای سهامدار شرکتی میشوند و ناخودآگاه سرنوشت مشترک سود و زیان خواهند داشت .
ساکنین یک شهر یا یک محل و حتی یک کوچه باهم سازمانی مشترک المنافع تشکیل می دهند.
بچه ها در مدرسه و جوانان در دانشگاه - کارگران در کارخانه -تجار در بازار سازمانی را تشکیل می دهند.
کسانی که ثبت نام می کنند تا مسکن هایی را پیش خرید نمایند نیز تشکیل مجموعه ای هم منافع تشکیل می دهند.
در کشور هم گاهی عده ای سازمان و حزبی تاسیس می کنند تا برای انتخابات از هم کمک فکری بگیرند واین سازمان سیاسی هم چنانچه اساس نامه و مرامنامه مدون داشته باشند می توانند از همه تیپ ازاشخاص وافراد با فرهنگ های مختلف باشند.
عامل اتحاد بین افراد بستگی به توافق آنان دارد . توافق سیاسی - توافق فرهنگی - توافق آموزشی - توافق ملی -
ما مردم ایران همگی عامل پیوند و توافق مهمی داریم بنام وطن - بنام ایران
گاهی عده ای می خواهند مسئولیتی قبول کنند که مدار توافق آنان باید تعریف شود.
در دین هم قبل از انجام مناسک خاص از پیروان می خواهند -یک - راستگو باشند ( اخلاق مدار) - 2- عهد شکن نباشند( وفای به عهد و پیمان ) 3- امانتدار باشند.4-اطاعت از مسئولان انتخابی داشته باشند 5- انجام وظیفه همه طبق قانون 6- دوری از مقام خواهی (رانتی)